ก่อนเข้าเรื่องตามหัวข้อ จะขอยกสิ่งที่เขียนไว้ในหน้าแรกมาแปะไว้ก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวค่อยไล่การบ้านทั้งหมดที่ได้เรียนกับ JHIA ตลอดระยะเวลา 1 ปีเต็มค่ะ

ใกล้จบแล้วค่ะกับคอร์สเรียนงาน Quilt & Patchwork กับ JHIA เกือบ 1 ปีที่ผ่านมาที่เราได้เรียนกับคอร์สนี้ โดยส่วนตัวเราชอบการเรียน การสอนแบบนี้นะ เรียนๆ ไปแต่ละครั้งจะเพิ่มความยาก บางครั้งเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไปเรียนแบบนี้ทีหลัง เราว่ามันง่ายออก แต่จริงๆ มันมีเหตุผล ทุกอย่างไม่ใช่แค่สร้างแพทเทิร์น การเลือกสี ที่มาที่ไป การเริ่มต้นใหม่สำหรับเราไม่ใช่การก้าวถอยหลัง เรามักจะบอกหลายๆ คนที่ถามว่าทำงานนี้มากี่ปีแล้ว เราก็บอกว่า 10 ปี แต่ 10 ปีของเราอาจจะไม่เท่า 1 ปี หรือ 2 ปีของอีกหลายคนที่ทำทุกวัน และพยายามเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลา เราก็ถือว่าการเรียนคอร์สนี้เป็นสิ่งใหม่ ทั้งวิธีการสอน ทั้งแนวคิด และที่แน่ๆ ไม่มีใครสอนอย่างนี้ในเมืองไทย เบสิคก็คือเบสิค ไม่ว่าเราจะทำมา 5 ปี 10 ปี เริ่มต้นก็ต้องเริ่มต้นไปพร้อมๆ กัน แต่ประสบการณ์อาจจะช่วยให้เราเข้าใจ และสร้างสรรค์งานที่ต่างออกไปได้ง่ายกว่าคนที่เริ่มจาก 0 …(แต่คอร์สนี้ไม่มีค่ะ ทุกคนมีประสบการณ์ทั้งนั้น) สำหรับ certificate ที่จะได้รับเมือทำงานครบตามหลักสูตร เราว่าเป็นกุศโลบายที่มีธงให้เราตั้งหน้าตั้งตาทำให้เสร็จ ไปให้ถึงเส้นชัย ที่ผ่านมาเราอาจจะลัลล้า เรียนอันนี้ไม่จบ เจออันใหม่ก็ทิ้งแระ อยากทำอันใหม่ต่อไปเรื่อยๆ หลายคนเป็นแบบนี้ แต่ก็มีอีกหลายคนที่ไม่เป็น ส่วนตัวเราเป็นบางอารมณ์ งานค้างก็มี งานเสร็จก็เยอะ แต่จริงๆ แล้วก็ควรจะทำให้เสร็จเป็นอย่างๆ ไป แล้วค่อยเริ่มงานใหม่ ที่ใช้ทักษะใหม่ๆ

ถึงตรงนี้เราคิดว่าทุกคนมีทางเดิน มีวิธีการเรียนของตัวเอง มีจุดหมายของตัวเอง ทำในสิ่งที่ชอบแล้วมีความสุขก็พอแล้ว

เป็นภารกิจที่ตกปากรับคำเมื่อตอนมึนๆ เป็นการ battle กับตัวเองและเวลา ดังนั้นเมื่อภารกิจอื่นๆ เสร็จสิ้นไปแล้วจึงถึงคราวที่ต้องทำภารกิจนี้ให้จบบ้างจะได้ไม่ค้างคา

เริ่มต้นมาจากเราไปงาน Workshop อ.มินามิ คุมิโกะ แล้วเกิดปิ๊งไอเดียจะทำกระเป๋าจิ๋วประจำเดือนเกิดกันซึ่งอยู่ในหนังสือของ อ. มินามิ เล่มใหม่ล่าสุด เราก็ตั้งใจจะทำตามหนังสือแหละ แต่พอลงมือจะลอกแพทเทิร์น ก็นึกไม่อยากทำเหมือนเป๊ะเท่าไหร่ จะเลือกดอกไม้ก็ไม่รู้จะทำดอกอะไรดี พลันสายตาก็ไปเจอกระเป๋าสตรอเบอรี่ของจ๊ดที่วางอยู่บนหิ้ง .. ลายนี้มาจากหนังสือ Applique’ ของอ.โยโกะ ไซโตะ อิชั้นก็ปิ๊งๆๆ ดิ๊งๆๆ รีบวาดแพทเทิร์นตาเหลือก เพราะอยากทำเมิกกกกก…. เทคนิคแพรวพราวมากมาย จนคนข้างๆ บอก พอเฮอะ !! กระเป๋าใบเท่าฝาหอยไม่ต้องจัดเต็มนักหรอก.. นั่นแหละ ก็เลยออกมาเป็นเช่นนี้แล ….

จาก blog คราวก่อนที่มาปล่อยของทิ้งไว้เรื่อง JHIA Quilt School ทำให้รู้ตัวเองว่า เราเป็นคนที่เรียนประเภทนอกระบบหรือ กศน. ไม่ได้เลยนะ ถ้าไม่มีไม้เรียว ไม่มีใครบังคับนี่เถลไถลมากกก ชิลล์กับชีวิตเกิ๊นน แต่ถ้าตบเข้ามาอยู่ในระบบ เข้า ร.ร. 8 โมงเช้า เลิกเรียน 5 โมงเย็น มีการบ้านกลับไปทำและต้องมาส่งครั้งต่อไป .. เ้อ้อออ… มันก็มีวินัยทำได้ทุกครั้งว่ะค่ะ ..

สำหรับการบ้านครั้งที่ 2 นี่ เรายังคงทำ block ต่างๆ เพิ่มขึ้น เพิ่มทั้งระดับความซับซ้อนในการสร้างแพทเทิร์น เทคนิคการเย็บที่แตกต่างออกไป รวมทั้งยังมีชิ้นงาน 2 ชิ้นต้องส่งคือ หมอนอิง และกระเป๋า Logcabin ใบน้อย

การบ้านครั้งที่ 2 ต้องทำ Log Cabin, Butterfly, Lemon Star มีการสร้างแพทเทิร์นที่ซับซ้อนขึ้น การเย็บที่ต้องระวังมากขึ้น       การล้มตะเข็บ และขนาดต้องให้ได้ตามที่กำหนด

หลังจากส่งการบ้านแล้ว ข้อที่ต้องระวังก็คือเรื่องขนาดนั่นแหละ ถึงแม้ว่าจะไม่อยู่ในภาพรวม แต่ว่าเราสร้างขนาดไว้เท่าไหร่ ก็ต้องได้ตามนั้น ถ้าไม่ได้ก็ต้องไปแก้ทำมาส่งใหม่ (เข้มข้นเลยทีเดียวเชียว)

ส่วนที่ยังไม่พอใจตอนนี้คือ Lemon Star เลือกสีที่ดูตุ่นไปหน่อย ทำไงได้หนอ เราก็มีโจทย์ของเราเหมือนกัน คือเราจะพยายามทำให้ได้ในแนวที่เป็นของเรา แนวที่เราชอบ และใช้ผ้าที่มีอยู่ให้คุ้มค่า ไม่อยากซื้อใหม่ แต่ครูก็มีเหตุผลว่า ความเคยชินมันทำให้ปิดโอกาสการเรียนรู้ แค่ลองเลือกสิ่งที่แตกต่าง สิ่งที่ชอบปนกับสิ่งที่ไม่ชอบ ก็อาจจะไปด้วยกันได้ดีก็ได้ เอาน่า !! ไม่มีอะไรถูกผิดใช่ปะล่ะ คิดว่ายังคงเป็นในแนวเรานี่แหละ แต่แทรกอะไรอย่างอื่นบ้าง เพื่อความแตกต่าง และเมื่อการบ้านซาลงไปแล้วก็จะกลับไปแก้ lemon star ใหม่ เลือกสีให้สดใสกว่านี้ ^^

ส่วนการบ้านที่เป็นชิ้นงานเราก็ยังคง concept ไปด้วยกันมาด้วยกัน หวานแหววแบบนี้แหละค่า … เริ่มที่หมอนอิงก่อน เราเขียนที่มาที่ไปไว้ใน facebook แล้ว ก็ขอก๊อปมาวางเลยจะได้ไม่เสียเวลา

English Country Cushion ที่ตั้งใจทำในสไตล์นี้เพราะอยากทำมานานแล้ว ผ้าลายดอกไม้ก็ชอบเก็บแต่ไม่ชอบใช้ เพราะว่าสวยเกินจะตัดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย .. แต่ขอบอกว่า .. เหนื่อยมากกับการเจาะลายดอกไม้มาใช้ .. เกือบ 100% ของผ้าทุกชิ้นในหมอนอิงใบนี้เจาะผ้าเพื่อเอาเฉพาะดอกมาใช้ค่ะ .. ผ้าถูกเจาะพรุนไปเลยค่ะ .. หมอนอิงใบนี้ตั้งใจจะไปเข้ากับผ้าโชว์ที่เคยทำไว้ในอดีตชาติด้วย แต่ตอนนี้ยังจบไม่ลงค่ะต่อผ้าลายสุดท้ายไม่ลงตัว .. คงมีโอกาสได้อยู่คู่กันในวันหนึ่ง ^^

ลายควิลท์ด้านหลัง .. ระยะหลังมานี่ชอบควิลท์จัง สงสัยเป็นเพราะเปลี่ยนมาใช้ใยบาง เลยได้ลายควิลท์ที่ชัดเจน สวยมากขึ้น ..^^

สำหรับการบ้านครั้งที่ 3 จะมีอะไรบ้างต้องติดตามตอนต่อไป ^^

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน .. หาที่เมนท์ยากก็ไม่เป็นไรนะคะ ตอนนี้ยังหา theme ถูกใจไม่ได้ก็ปล่อยไปก่อนแบบนี้ โล่งๆ ดี ^^

มาแล้วค่ะ บรรยากาศ Workshop ของอ.คุมิโกะ มินามิ โดยครูจินนี่และพี่เป้า … เพื่อนๆ หลายท่านคงได้ดูรูปจากทั้งใน facebook และ ในห้องงานฝีมือ(โดยพี่ปิ๊ป) กันมาบ้างแล้ว เราก็เลยจะมาขยายความถึงบรรยากาศภายในงานอีกที

อาจารย์คุมิโกะ มินามิ

สำหรับในครั้งนี้เป็น Workshop ที่เน้นเรื่องงาน Applique’ ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ครบทุกเทคนิค ทั้งเส้นตรง เส้นโค้ง การทำ piping การปัก เรียกว่าละเอียดมากๆ ดูจากกระเป๋าตัวอย่างได้เลย เราว่าในแว้บแรกหลายคนคงจะรู้สึกเฉยๆ กับกระเป๋าใบนี้นะคะ แต่ทุกครั้งที่คิดแบบนี้ มักจะคิดผิด คือมันมีอะไรมากกว่านั้นค่ะ จะเล่าให้อ่าน … ^^

กระเป๋าตัวอย่างใน Workshop อ.มินามิ

ในฐานะที่มีโอกาสได้ช่วยงาน Workshop ของพี่เป้าเกือบทุกครั้ง เราได้เห็นการพัฒนาการเรียนการสอน จากคุณครูทุกท่านที่ผ่านมา เพราะทางพี่เป้าเข้าใจถึงความต้องการของผู้ที่มาเรียนว่าต้องการรู้เทคนิคใหม่ๆ ให้ทำงานได้สวยขึ้น หรือเป็นอีกแนวทางหนึ่งในการเลือกที่จะมาทำงานของเรา ดังนั้นหากใครที่ได้คุยกับเรา รู้จักเราแล้วถามถึง Workshop ต่างๆ ไม่ว่าจะของใครก็ตามเราก็จะบอกว่า ถ้าไม่เคยไปก็ลองไปดู เราจะไม่สปอยล์หรอกว่าดียังไง ต้องไปดูเองให้รู้เองให้คิดเอง สิ่งที่จะได้หรือไม่ได้มันก็อยู่ที่ตัวเราเอง ฟังหรืออ่านจากคำบอกเล่าของคนอื่นก็ไม่เท่าได้เห็นด้วยตา และสัมผัสด้วยใจ

การได้ลองเปิดหูเปิดตา เปิดสมอง เปิดโลกกว้าง คงไม่ใช่แค่ไปกระทบไหล่คนดัง หรือควิลท์เตอร์ที่มีชื่อเสียงอย่างเดียว เราตื่นเต้นทุกครั้งที่จะได้เจอควิลท์เตอร์ เจ้าของหนังสือที่เราเปิดดูเป็นแรงบันดาลใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า  วันนี้เค้ามายืนอยู่ตรงหน้า ให้เราได้สอบถาม ให้เราได้รู้จักตัวตนถึงแม้จะไม่ได้ลึกซึ้งนัก แต่เราสัมผัสได้จากผลงาน จากวิธีการสอนที่สอนอย่างเต็มที่ ในงานนี้เราได้ยืนดูผลงานอาจารย์อย่างอิ่มเอม ได้รู้การเลือกผ้ามาใช้ สีที่กลมกลืนแต่ไม่จืดชืด ความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

ใน Workshop ครั้งนี้อ.คุมิโกะ มินามิ ได้สอนเทคนิคที่เป็นทริคจริงๆ ค่ะ  เราได้เก็บเล็กผสมน้อยจากหลาย Workshop  แล้วเลือกในสิ่งที่เหมาะ ที่เราถนัด ต้องระลึกไว้เสมอว่าไม่มีอะไรถูกหรือผิด เพราะความถนัดของแต่ละคนต่างกัน ประสบการณ์ในการทำงานมากๆ จะทำให้เราค้นพบวิธีที่เหมาะตัวเอง เราไม่ได้บอกว่าดีที่สุด หรือถูกต้องที่สุดนะคะ ก็ keep going ทำต่อไป ทำเยอะๆ ทำให้มาก ประสบการณ์จะช่วยสอนเราเอง ^^

อยากจะขอแนะนำและวิธีการไป Workshop แล้วคุ้มค่านะคะ (เป็นความคิดเห็นส่วนตัว)

1. เราไม่มีทางทำงานชิ้นใดๆ เสร็จภายใน Workshop แค่วันเดียวหรอกค่ะ เพราะฉะนั้น “อย่ารีบ” “อย่าลน”

2. ตั้งใจฟังอ.อธิบาย เมื่ออ.พูดขอให้หยุดงานทุกสิ่งที่ทำอยู่ จดเป็น note ย่อไว้ด้วยก็ดีค่ะ ตรงไหนไม่เข้าใจ note ไว้แล้วถามเลยเมื่อมีโอกาส การไป WS เต็มวัน เราเข้าใจว่าล้า และในเมื่อยังไงงานก็ไม่เสร็จ จะดันทุรังทำไปทำไม สู้เอาเวลามาแลกเปลี่ยนความรู้ พูดคุยในสิ่งที่เราไม่แน่ใจน่าจะดีกว่า บางคนเพลียจนหลับ .. ตรากตรำเย็บจนปวดหัว .. อย่าถึงขั้นนั้นเลย ค่อยๆ ทำดีกว่าค่ะ

3. เตรียมเครื่องมือบันทึกส่วนตัวไว้ จะเป็นกล้องใดๆ ก็บันทึกในส่วนที่ตามไม่ทันไว้ แนะนำให้เป็น clip VDO จะดีมาก ได้ยินเสียงน่ารักๆ ของอาจารย์ด้วยนะคะ ^^

4. เปิดใจให้กว้าง Positive Thinking เยอะๆ อันนี้สำคัญ !! เอาอัตตาทั้งหลายแหล่ทิ้งไว้บ้านก่อน เปิดใจฟังวิธีของอาจารย์ ซึ่งเราอาจจะเคยรู้มาแล้ว แล้วยังไง ก็ถือว่าเป็นการยืนยันว่า “เอ้อออ.. เราทำวิธีเดียวกันกับอ.เลย ดีจัง มาถูกทางแล้ว” … ไม่ใช่คิดว่า … “เฮอะ … ก็เหมือนวิธีที่ทำแหละ !! ไม่เห็นมีอะไรใหม่ ”  ความหมายเดียวกันแต่ positive กับ negative ชัดเจน

5. ใช้เวลาพักเดินชมผลงานอย่างละเอียด ในที่นี้หมายถึงเก็บรายละเอียดด้วยภาพถ่าย พิจารณาการใช้สี การวางลายผ้า แต่ !!!…. ขอร้องเถอะค่ะ “ช่วยกรุณาดูผลงานของอ.อย่างเบามือ” แค่หยิบพลิกไปพลิกมาก็แย่แล้ว อย่าให้ถึงขนาด ปลิ้น เปิด แงะ งัด ดึง ทึ้ง ผลงานของท่านเลยค่ะ ใจเขาใจเรานะคะ งานอาจารย์เป็นงานมือล้วนๆ ใช้ผ้าก็แสนจะบอบบาง หอบข้ามน้ำข้ามทะเลมาให้เราดูก็ช้ำมากพออยู่แล้ว ช่วยกรุณาทะนุถนอมเหมือนเป็นของรักของเราจะดีกว่านะคะ

6. แสวงหากัลยานมิตร .. อันนี้ .. ขึ้นอยู่กับบุญพาวาสนาส่ง และกฎของแรงดึงดูดของใครของมันนะคะ .. มีเพื่อนใหม่เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ แลกเปลี่ยนมุมมอง โลกจะได้กว้างขึ้น^^

คุ้มค่าพอหรือยังคะ

บันทึกหลัง Workshop อ.มินามิ คราวนี้ดูจริงจังไปไม๊คะ .. ก็อยากมีสาระบ้างไรบ้างอะค่ะ … ^^ แล้วพบกันใหม่เมื่อสมองแล่นนะคะ ขอตัวไปทำการบ้านต่อก่อนล่ะค่ะ ^^

สวัสดีค่ะ

นานๆ มาเขียนทีอาจจะฝืดๆ หน่อยนะคะ ช่วงนี้พยายามแบ่งเวลาทุกอย่างให้ลงตัว เพราะอยากมีเวลากลับมาเขียน blog บ้าง พอเย็บผ้าเพลินๆ ก็หมดวันอีกแล้ว ไม่ได้อัพเดทมาหลายเดือน ไม่ได้ห่วงว่า fc. จะหาย (คิดว่าคงไม่มีใครติดตามมากนัก เนื่องจาก จขบ. ขี้เกียจอัพเดทนั่นเอง 555)แต่ห่วงว่าตัวเองจะลืมมากกว่า

ช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมาเราไปเข้าคอร์สเรียนงาน Quilt ตามหลักสูตรของ JHIA มาค่ะ งงกันใช่ไม๊คะ ก่อนจะเล่าลองดูจาก link นี้ก็ได้ค่ะ

http://www.jhia.org/english/

เล่าสั้นๆ ถึง JHIA ละกันนะคะ Japan Handicraft Instructor’s Association เป็นสมาคมที่ได้รับการรับรองจากกระทรวงศึกษาธิการของญี่ปุ่นในการผลิตบุคคลากรด้านงานหัตถกรรม ผู้ที่เรียนผ่านสมาคมนี้จะได้รับใบประกาศนียบัตรค่ะ

สำหรับหลักสูตรที่มาเปิดสอนเมืองไทยโดยครูชาวญี่ปุ่นตอนนี้เป็นระดับเบื้องต้น (Undergraduate) ให้ทุกคนที่ได้เรียนมาเริ่มต้น Basic เพื่อไปในทิศทางเดียวกัน หลักสูตรนี้จึงเหมาะกับผู้ที่ต้องการเป็นผู้สอนในอนาคต ดังนั้นในอีก 3 ปีข้างหน้าเมื่อพวกเราเรียนจบกันแล้ว ไม่ว่าจะเรียนจากที่ไหนกับใคร ที่ผ่านหลักสูตรนี้ก็จะได้ความรู้เหมือนกันค่ะ

ส่วนตัวเราเองได้เรียนได้ทำงานนี้มาพอสมควร การได้มาเกลี่ยความรู้ใหม่อีกครั้งเป็นการตอบคำถามหลายๆ ข้อ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทคนิคในการสร้างแบบ การตัด การเย็บทุกขั้นตอนมีเหตุมีผล มีที่มาที่ไป เราสามารถทำไปถ่ายทอดได้อย่างมั่นใจ และความรู้จากคลาสนี้ก็เติมเต็มสิ่งที่เราได้รู้หรือได้ทำมาก่อนได้อย่างสมบูรณ์ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่ลงเรียนคลาสนี้ ตอนแรกว่าจะไม่เรียนนะ เพราะว่าก็ทำได้มาขนาดนี้แล้วจะกลับไปเรียนเบสิคทำไม แต่ด้วยความคิดที่ว่าเราก็เป็นผู้สอนอยู่ตอนนี้ การได้ผ่านหลักสูตรนี้ก็น่าจะทำให้เรามีความมั่นใจมากขึ้น มีแนวคิดและการสอนอย่างเป็นระบบ ที่สำคัญ เพื่อนๆ เรียนด้วยกันเยอะมากกกก… ถ้าพลาดไปนะ คงเป็นแมวหัวเน่า คุยกะเค้าไม่รู้เรื่อง … 555

ชิ้นงานต่างๆ ที่ต้องทำ จะเริ่มจากการสร้างแบบอย่างง่าย การเย็บเส้นตรง แต่ต้องระวังเรื่องขนาด เรื่องมุม การล้มตะเข็บ เพราะในที่สุดแล้วชิ้นงานเหล่านี้จะต้องไปรวมกันเป็นผ้าโชว์ผืนใหญ่ที่เรียกว่า “Sampler Quilt” นอกจากเราจะได้รู้วิธีการทำงานอย่างเป็นระบบแล้ว เรายังได้รู้จักประวัติของแต่ละ block ด้วย เราชอบตรงนี้แหละ อะไรที่มีเรื่องราวมีประวัติความเป็นมาดูเป็นงานที่น่าสนใจ ^^

ดังนั้นในการเรียนแต่ละครั้งต้องทำการบ้านไปส่งคุณครู ตรงนี้กดดันกันใหญ่เลย ถึงจะเคยทำมาก็เถอะนะ ก็เกร็งๆ อยู่เหมือนกัน เช่นมุมแหลมต้องชนมุมกันเป๊ะๆ นะ ขนาดที่สร้างไว้กับ block ที่เย็บจริงออกมาก็ควรจะเท่ากันนะ ควิลท์ให้ตรง สม่ำเสมอ และถี่ให้ได้ 9 ฝีเข็มต่อ 3 cm. ยังมีเรื่องของการ match สีผ้าที่ยากแสนยากอีกด้วย แต่ทั้งหมดจะหิน จะโหด จะกดดันยังไง พวกเราก็มีความสุขนะ เท่าที่ได้คุยกัน เราได้ช่วยเหลือ ปรึกษากัน ว่าจะวางผ้ายังไง เลือกลายไหนดี .. มีความสุขจังเหมือนได้กลับไปเรียนในโรงเรียนอีกครั้ง ^^

ทั้งหมดในรูปนี่คือการบ้านที่ต้องทำจากคลาสครั้งที่ 1 ค่ะ … ตอนนี้กำลังปั่นกับการบ้านครั้งที่ 2 อยู่ ต้องบอกว่าดูเหมือนจะง่ายแต่ไม่ง่ายค่ะ ไว้ทำเสร็จแล้วจะมาเล่าอีกนะคะ ^^